Levenslessen: Reuring Levenslessen: Reuring
Proef en zie dat de HEERE goed is; welzalig (...) die tot Hem de toevlucht neemt.
Psalm 34 vers 9
Op vrijdag hadden we in de supermarkt vaak een proeverij.
En dat gaf altijd ‘leven’; reuring. Een proeverij: er viel wat te proeven.
Waarom we het deden? Het bleek dat 45% van de proevers, nog diezelfde dag het geproefde kocht en dat ook voor langere tijd bleef kopen.

Waarom die 45% dat doen? Om te beginnen komt alles naar je toe. Geur komt op je af. Verder biedt iemand je zomaar wat gratis aan. Er is een goed verhaal bij. En je gaat proeven, kauwen, smaken. Je neemt de tijd. Je probeert te ontdekken wat er zo bijzonder aan is. Is het echt zo lekker en goed als er wordt gezegd? En natuurlijk kun je ook uit beleefdheid proeven. Maar wat voor reden je ook hebt, het is de bedoeling dat je zó enthousiast wordt, dat je ook thuis in die geproefde soep gaat roeren. De soep smaakt om zo te zeggen, naar méér.  De bedoeling is dat je in de supermarkt je route wijzigt en steeds weer die heerlijke soep koopt. Die soep brengt roering in je kooppatroon; het smaakt naar méér.

Dit bedoelt Psalm 34 vers 9 in zekere zin ook. En in 1 Petrus 2 vers 3 gaat het ook daarover: over het proeven van de genadige goedheid van de Heere Jezus Christus. En de vraag die bij me bovenkwam was: is Gods goedheid en genade in Jezus al eens werkelijk geproefd? Geef het eens een eerlijke kans. Proef toch, wat ook nu in deze meditatie aangeboden wordt. Ja, het is echt gratis en toch proef je niet iets goedkoops. En daarbij: smaakt die goedheid en genade ook al naar méér? Zijn goedheid gaat toch alles te boven – alles?

Ik heb namelijk het idee, dat het bij het proeven vaak bij het aangeboden voorproefje blijft. Maar, wordt Gods goedheid nog gesmáákt? Wordt er nog de tijd genomen om te kauwen? Kauwen we nog op Gods Woord? Het evangelie is geen zoethoudertje. Want, wie het niet bij het (voor)proeven laat, maar proeft èn ziet (dus wat langer kauwt èn smaakt) dat God goed is, die is gezegend! Welzalig! Die proeft meer. Die ontvangt geloof. En ‘Het geloof is het smaakorgaan van de ziel.’ (Spurgeon). Wie steeds en langer tot God de toevlucht neemt is een rijk gezegd mens. Dat is de heerlijke nasmaak van het langer kauwen: het smaakt allemaal naar meer. Het roer gaat om. Er komt reuring. Je wordt enthousiast (letterlijk: begeesterd). De route in je leven wordt gewijzigd en daardoor verlang je steeds meer en steeds weer die goedheid van Gods vergeving en vernieuwing te proeven.

Proeven en zien wij al dat God goed is? Door Jezus Christus is Gods Woord zoet en goed. Buiten Jezus bitter. Jezus brengt ons de genadige smaak van vergeving en vernieuwing te binnen. Kauw erop. Dat betekent uiteindelijk: neem dus de tijd om Gods Woord te smaken. Niet even wat snel proeven hier en wat vluchtig Bijbellezen daar. Maar kauw, op wat gratis aangeboden wordt en smaak de goedheid van God, die echt naar méér smaakt en in je leven het roer doet omgaan. Wie dat proeft en ziet, is een door God Zelf rijk gezegend mens. 

ds. Robert R. Eisinga
(Als column van mijn hand eerder verschenen in het Reformatorisch Dagblad)

 
terug